Recensie | Heksenhoeve, An Janssens

Recensie | Heksenhoeve, An Janssens


Wie de Heksenhoeve binnengaat, komt nooit meer naar buiten

In het Meerdaalwoud ligt een oude boerderij verscholen. Wandelpaden lopen er in een wijde boog omheen, geen konijn of hert waagt zich in de buurt, en de bewoners leven er nog zoals honderd jaar geleden; er is geen elektriciteit, de wc is een hokje buiten en water komt uit de waterput. Maar wie of wat houdt de bewoners daar... en hoe kunnen zij iets te maken hebben met de moord op een studente, tien kilometer verderop in het bruisende Leuven?

Vragen voor Sander Dats. Hij is slechts het hulpje bij de federale politie en door zijn allesoverheersende teldwang is hij het mikpunt van spot, maar dit is zijn kans om zich te bewijzen. De zaak neemt echter een onverwachte wending wanneer Sanders ex Anouk op de Heksenhoeve terechtkomt en de bewoners haar niet meer laten gaan.

De Vlaamse An Janssens (1983) won in 2013 met haar verhaal Drakenkoningin de eerste Luitingh-Sijthoff & MagicTales fantasy-schrijfwedstrijd. Naast haar werk als business analist in de IT toert An graag op de motor door vreemde landen om inspiratie op te doen voor nieuwe verhalen. Heksenhoeve is haar eerste bovennatuurlijke thriller.

Heksenhoeve geschreven door: An Janssens
Uitgeverij: Luitingh Sijthoff | September 30th 2016
Genre: Thrillers & Suspense
Bladzijden: 223
Uitgave: Paperback
Voeg toe op Goodreads
two-half-stars

Heksenhoeve | De cover

De reden dat ik dit boek kocht! Echt zo heerlijk griezelig! De oude poort, de creepy vogel op de tekst en de ondertitel! Echt geweldig!

Heksenhoeve | De binnenkant

Na het lezen van de flap was ik overtuigd dat dit een spannende read zou worden voor de (nu weer) donkere avonden!

Het lezen van de eerste bladzijde maakte me zeer enthousiast en dus nestelde ik me voor een heerlijk avondje griezelen.

We beginnen deze bovennatuurlijke thriller met een meisje dat onder het bloed ergens bij een huis probeert binnen te komen maar daarin gehinderd word door Woudlopers. Woudlopers in kleding met roodbruine vlekken, slecht geheelde wonden op hun armen en benen en een waanzinnige blik in hun ogen. Al snel word duidelijk dat Woudlopers een soort zombies zijn door de omschrijving en de toon voor het bovennatuurlijke is gezet.

Dan maken we kennis met Sander, het hulpje van de federale politie. Daar begint voor mij het boek helaas al minder te worden. Sander heeft namelijk een dwangneurose waardoor hij iets heeft met tellen.

Hij wil graag serieus genomen worden door zijn oom die hoofd is bij de lokale politie en gaat daarom zelf op onderzoek uit wanneer er een moord is geweest in het studentenhuis.

Hij komt er al gauw achter dat de identiteit van één van de aanwezige in het studenthuis niet klopt en terwijl de rest van het politieteam hem niet serieus neemt blijft hij zijn gevoel volgen. Zo komt hij terecht bij de Heksenhoeve wat eigenlijk (al doet de titel anders vermoeden) niks met heksen te maken heeft.

Lichte teleurstelling dus want wanneer ik de titel en de term bovennatuurlijke thriller lees hoop ik op heksen en magie! De magie is echter wel op andere wijze aanwezig op de heksenhoeve en dit is toch best vrij luguber doch intrigerend tegelijk!

Het idee achter dit verhaal is heel interessant alleen de uitvoering vond ik echt wat minder.

Sander met zijn dwangneurose voegt voor mij niks toe aan het verhaal behalve irritatie. Hij moet snel naar iemand toe, wil zich bewijzen, maar neemt vervolgens verschillende bussen omdat de nummers niet goed voelen. Om het juiste huis te bereiken duurt even. Niet omdat het ver was maar gezien hij het steeds niet haalde in 64 stappen en dus telkens terug ging naar Start vanwaar hij het opnieuw probeerde. Ook kan hij mensen inschatten op basis van de nummers die hun kledij geeft…

Er stukken in dit boek waarbij ik me echt afvraag wat de toegevoegde waarde is?

Een hele bladzijde word vol geschreven over zijn toiletbezoek…. Hij heeft blijkbaar al zijn hele leven last van constipatie en terwijl hij probeert een stenen cactus uit te drukken terwijl zijn ogen er bijna uit poppen en hij blijkbaar weet hoe het voor een vrouw voelt om te bevallen en het net zo erg lijden is als in de oorlog weet ik niet hoe ik het heb als ik dit allemaal lees.

Maar het word erger want uiteindelijk zakt hij bij het horen van een plons en het spetteren van water tegen zijn oververhitte billen in elkaar op de wc-pot! Eindelijk had hij de stalen worst naar buiten gedrukt terwijl die zijn aarsvel meenam!

En dan mijn laatste puntje. Ik had namelijk niet gezien dat de auteur Vlaams is en had dus niet al de Belgische stukken verwacht. Hierdoor was het voor mij soms moeilijk te volgen waardoor ik mijn concentratie verloor.

Dit boek is voor mij helaas niet geworden wat ik er van had verwacht.

Had het verhaal meer gedraaid om het mysterie op de heksenhoeve en minder om de dwangneurose van Sander was dat al een uitkomst geweest voor mij.

Het einde van het boek sloeg voor mij met betrekking tot Sander weer kant noch wal. In blur in verband met spoilers.

De zaak nam niet een andere wending doordat Sanders ex Anoek op de heksenhoeve terecht komt zoals op de achterflap vermeld staat…. de politie is namelijk pas ter plekke als Anouk alles al heeft afgehandeld en Sanders opmerking dat hij wist dat Anouk op de Heksenhoeve was door te tellen sloeg kant noch wal…. hij vond haar oorbel ter plekke en daardoor wist hij het.
two-half-stars

Geef een reactie

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

2 comments