Recensie | Het dodenhuis, Sarah Pinborough

Recensie | Het dodenhuis, Sarah Pinborough

Toby is een jongen die vergeten is hoe hij moet leven.Clara is een meisje dat geboren is om te sterven.

Toby's leven was heel normaal, maar nu woont hij in het Dodenhuis. Afgezonderd van de rest van de wereld wordt hij samen met de andere bewoners in de gaten gehouden. Vertonen ze symptomen van een mysterieuze ziekte? De een na de ander verdwijnt en Toby wacht enigszins gelaten af. Overdag slaapt hij, 's nachts gaat hij op onderzoek uit.

Clara was een meisje dat alles had. Geliefd bij vrienden en familie, geboren in een gezin waarin haar leven voorbestemd was voor grootsheid. Nu is de nieuwste bewoner van het Dodenhuis en ze is vastbesloten om niet toe te laten dat haar leven daar eindigt. Overdag is ze vol enthousiasme, 's nachts danst ze in haar eentje en waant zich alleen.

Het dodenhuis geschreven door: Sarah Pinborough
Vertaald door: Carla Hazewindus
Meer van deze auteur: 13 minuten
Uitgeverij: Best of Ya | 23 April 2018
Genre: Young Adult
Bladzijden: 269
Uitgave: Hardcover
Voeg toe op Goodreads
Rating: One StarOne StarHalf a Star

Ik mocht dit (e-) boek ontvangen als recensie exemplaar van de auteur/uitgever in ruil voor een eerlijke recensie, hartelijk bedankt hiervoor!

De cover vind ik echt waanzinnig! Dit is de reden waarom ik dit boek dolgraag wou lezen. In combinatie met de titel en die duistere achtergrond met ruis ziet het eruit als een griezelig iets. Na het lezen van 13 Minuten en het zien van deze cover was ik super enthousiast voor een nieuw boek van Sarah!

Zonder vooraf verhaal of duidelijke wereldopbouw begint het Dodenhuis meteen met de pov van Toby. Hij is één van de Defecten in het Dodenhuis, kinderen die lijden aan een soort ziekte waaraan ze zullen overlijden.

Het Dodenhuis is een soort weeshuis achtige instelling waar de kinderen heen worden gebracht nadat zij getest zijn op de aanwezigheid van de ziekte. Ze hoeven hiervoor nog niet ziek te zijn, dat wordt rustig afgewacht in het Dodenhuis.

Zonder familie en vrienden met enkel de kleding die ze aan hebben worden ze naar het Dodenhuis gebracht waar ze op slaapzalen met andere kinderen terecht komen. Het zou als een ziekenhuis-achtig iets moeten zijn maar het lijkt meer op een soort internaat.

Wanneer een kind symptomen lijkt te vertonen gaat het naar het sanatorium, echter niet meteen! De kinderen krijgen slaappillen en ‘s nachts worden de echt zieke kinderen in hun slaap weggerold en ontdekken de andere kinderen ‘s morgens pas dat één van hen weg is.

Een echte klik kreeg ik niet met de hoofdpersoon Toby of de andere personages. Af en toe krijg je flashbacks vanuit Toby die terugblikt op zijn verliefdheid op een meisje van school. Maar eigenlijk vind ik Toby een beetje een naar persoontje die alleen maar heel erg graag seks wil.

Dat voelt een beetje als een ‘Oh shit sex sells’ dus prop dat er ook bij in!

Het hele groepje kinderen dat je leert kennen (groot woord, eigenlijk leer je behalve kleine aannames niemand echt kennen) of beter gezegd bij naam genoemd word in dit boek voelt een beetje als de ‘stoute jongens’ van Peter Pan en waar uiteindelijk Wendy daar voor wat rust zorgt krijgen we ook in dit boek een nieuw meisje, genaamd Clara, in het Dodenhuis dat de boel een beetje omkeert.

Dit boek was heel, heel anders dan wat ik verwachtte. Ik verwachtte een griezelig, horror-achtig verhaal, maar dit was een heel vaag liefdesverhaal?  En hoewel het goed geschreven is kan ik niet zeggen dat het een aanrader was.

Ik kreeg een beetje een Maze Runner vibe bij dit boek alleen miste ik dan de hele voorgeschiedenis en een duidelijk plot. Waar komt die ziekte vandaan? Wat is het precies? Wanneer speelt dit zich af, welk jaargetijde? Wat gebeurd er met de kinderen vanaf dat ze in het sanatorium aankomen? Het einde van het boek vond ik wel weer heel mooi omdat dat een beetje meer de vorm aan nam van een roman.

Door het einde verwacht ik wellicht ooit een vervolg? Ik hoop dat daar heel wat meer spanning in zal zitten. De potentie voor een beetje griezeligheid is er maar in dit boek is het meer de klaagzang van een puberale jongen die op het einde nobele beslissingen neemt.

Jammer! Hoge verwachtingen maar niet waar gemaakt voor mij!

One StarOne StarHalf a Star

Geef een reactie

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

2 comments

  1. Ik was hier eigenlijk een beetje bang voor, want zelf vond ik 13 Minuten ook echt ontzettend tegenvallen. Deze stond daardoor dus ook al niet op de planning om gelezen te worden, maar na het lezen van jouw recensie nog steeds niet. Ik denk dat Sarah haar boeken mij gewoon niet liggen. En dat is geen zonde, maar wel jammer. Fijne, eerlijke recensie!