“If I had a world of my own, everything would be nonsense. Nothing would be what it is, because everything would be what it isn't.
And contrary wise, what is, it wouldn't be. And what it wouldn't be, it would. You see?”

Recensie | De Dysasters (The Dysasters #1), P.C Cast & Kristin Cast

Recensie | De Dysasters (The Dysasters #1), P.C Cast & Kristin Cast

Foster Stewart heeft altijd geweten dat ze anders is. Praten met planten en het beheersen van wolkenformaties zijn geen dingen waar de meeste zeventienjarigen mee bezig zijn. Het leven van football-ster Tate Taylor is perfect. Hij heeft nooit nagedacht over zijn 'extra' vaardigheden. Welke quarterback zou geen nachtzicht willen?

Maar in de nacht van hun eerste ontmoeting brengt een dodelijke tornado hen bij elkaar en worden hun ware vermogens – de kracht om de elementen te beheersen – gewekt. Dan blijkt Fosters wetenschapper-vader, Dr. Rick Stewart, hen te willen gebruiken voor zijn eigen snode plannen. Foster en Tate zullen Dr. Stewart moeten stoppen voordat hij hun leven en de rest van de wereld vernietigt.

De Dysasters is het eerste deel in een veelbelovende nieuwe serie van internationale bestsellerauteurs P.C. & Kristin Cast.

De Dysasters geschreven door: P.C. Cast, Kristin Cast
Meer van deze auteur: Bemind
Serie: The Dysasters #1
Uitgeverij: Van Goor | 26 February 2019
Genre: Young Adult
Bladzijden: 368
Uitgave: Paperback
Voeg toe op Goodreads
two-half-stars

Ik mocht 'De Dysasters' ontvangen als recensie exemplaar van de auteur/uitgever in ruil voor een eerlijke recensie, hartelijk bedankt hiervoor!

Ik vind de cover erg tof! Maar het gezicht had van mij niet gehoeven! Vooral niet omdat de illustraties in dit boek er niet echt op lijken. Ik denk dat het zonder gezicht net zo veel indruk had gemaakt of misschien wel meer!

Dit duo schreef jaren terug de Huis van de Nacht serie die ik echt verslonden heb. Een nieuwe serie van hen klonk me dan ook als muziek in de oren.

Ook na het lezen van de synopsis was ik erg benieuwd. Het concept is eigenlijk best gaaf, ik moest meteen een beetje denken aan Storm uit X-Men en was ontzettend benieuwd hoe de tieners genetisch gemanipuleerd waren om de elementen lucht, aarde, vuur en water te kunnen beheersen.

De eerste paar bladzijden begonnen meteen vol actie en daardoor had ik goede hoop dat dit een heel tof verhaal zou worden. Helaas kreeg ik geen klik met de personages omdat deze niet erg uitgebreid worden neergezet.

De cast van personages was wel behoorlijk divers, gekleurde mensen en LGBT. Helaas waren ze allemaal ook vrij dramatisch en/of over de top. Oh en dan nog de Insta love, in sommige boeken is dat iets waar de auteur mee weg komt, in dit boek helaas niet!

Het verhaal is over het algemeen een beetje traag en dat is zo zonde gezien naar het einde toe de spanning toch weer terugkeert.

Daarom vind ik het jammer dat dit weer een serie word. Wellicht als het complete verhaal in één boek was geschreven dat er minder ruimte was geweest voor de stukjes die niet kloppen en er meer ruimte over was gebleven voor de actie en uitwerking van een heel tof concept. Nu las ik ergens dat het sowieso vier delen krijgt en dan ben ik toch wel een beetje huiverig.

Al met al ga ik het vervolg deel wel lezen. Het concept en de plot hielden me toch vast zelfs met alle minpuntjes die ik door het boek heen had.

Sommige dingen in dit boek werd gewoon echt niet over nagedacht lijkt mij. En dan ben ik bang dat het gewoon te vluchtig geschreven is zonder echt goed uit te werken.

Hieronder vind je dus wat van mijn krabbels tijdens het lezen, deze zijn wel spoiler gevoelig dus niet lezen als je dit boek nog moet lezen!

Dit is een YA boek maar sommige dingetjes vond ik onnodig grof…. wederom een spoiler dus niet klikken als het niet wilt weten!

Dat Charlotte bij het tankstation moet opbiechten aan de engerd achter de kassa dat ze een transgender is doordat op haar creditcard Charles staat snap ik. Dat hij een eikel is die daarna zegt dat ze naar de jongens wc kan gaan snap ik ook nog… Maar waarom hij daarna over de bobbel in zijn broek moet wrijven terwijl hij zegt: ‘Ik wil wedden dat je me een verrekt goeie pijpbeurt zou kunnen geven.’ Dat snap ik dan weer even helemaal niet…..
Nog een laatste puntje…

Illustraties maken of kraken een boek. Vooral wanneer je personages illustreert moeten deze toch best spot-on zijn wil het echt mooi passen.

Een ieder heeft natuurlijk zijn eigen verbeelding tijdens het lezen van een verhaal en helaas is dit in De Dysasters toch echt wel een gevalletje ‘de plank misgeslagen.’

Bijvoorbeeld het begin van het boek waar Foster kennis maakt met Tate. Hij wordt neergezet als perfect. Serieus! Donker haar, belachelijk blauwe ogen, prachtig gevormde jukbeenderen, een massa lange, sterke spieren en perfect rechte, witte tanden!

En dan zie je bij de illustraties een soort van creepy Dr. Jekyll/Dr. Hyde die wel 60 lijkt? Niet echt een perfecte 18 jarige dit voor mij hoor?

Neem nou nog een romantische scene…. een koppel kust elkaar en de beschrijving die daaraan vooraf gaat is best romantisch en mooi neergeschreven!

<— En dan zie je dit….

Ik bedoel maar…. eet hij haar huig op? Waar is haar neus gebleven? En hoe gaat zijn oogkas weer over haar neusbrug?

En dat is natuurlijk niet het enige puntje met betrekking tot de illustraties…. Ze zijn eigenlijk vrijwel allemaal niet zo fantastisch wat behoorlijk afleidt van het verhaal!

Dan hadden er nog beter geen illustraties in kunnen zitten.

two-half-stars
Cover
four-half-stars
Verhaallijn
two-half-stars
Personages
one-star
Schrijfstijl
two-half-stars
Overall: two-half-stars

Geef een reactie

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

One comment

%d bloggers liken dit: